Panik Bozukluk

Panik nöbetlerinin süresi dakikalarla sınırlı olsa da kişide katlanması zor bir ürküntünün deneyimlenmesine neden olmaktadır. Birden ve çok yoğun biçimde ortaya çıkan bu nöbetlerde çarpıntı, soluk alma güçlüğü, bayılma duygusu, baş dönmesi, yüz ve ellerde solukluk ve soğuma, göğüs ve midede ağırlık hissi ve ölüme yaklaşıyormuşçasına korkutucu bir duygu yaşanır.

Yaşanılan bu duygular kişide panik yaratır ve genellikle bu durumda bir doktor çağrılır ya da hastanenin acil servislerine gidilir. Ancak gerekli ilaçlar verilip güven sağlayıcı telkinlerde bulunulduktan sonra nöbet geçiren kişide rahatlama olur.

Nöbetlerin sıklığı günde birkaç kereden, birkaç ayda bire kadar değişebilir. Kişiyi uykusundan uyandıracak şiddette ya da hafif derecede yaşanabilir.

Panik nöbetlerin tekrarlayıcı niteliği bir sonraki nöbetin nerede ve ne zaman tekrar geleceği konusunda bir beklenti anksiyetesinin sürekli yaşanmasına da neden olur. Bu nedenle kişi kaçamayacaklarını düşündükleri ortamlara girmekten uzak durabilmektedir. Bu durum da kişinin ilişkilerini, meslek hayatını, işlevselliğini etkileyebilmektedir.

Panik nöbetlerinde yaşanılan kaygının genellikle bir içeriği yoktur, nöbetler bir neden olmaksızın ortaya çıkmaktadırlar.

Bununla birlikte birçok kişide, panik nöbetleri ile psikolojik etmenler arasında bir ilişki olduğu ve bu kişilerin psikoterapiden olumlu şekilde faydalandıkları gözlemlenmiştir.